درتجليل از شوراي بزرگ هرات
خليل احمد نجم يار ، نشريه اميد شماره 484 ص 2
هركه نامخت از گذشت روزگار هيچ ناموزد زهيچ آموزگار
مبرهن است كه حل بحران قضيه افغانستان يكي از غامض ترين قضاياي سياسي را در جهان تشكيل ميدهد كه حتي نخبه ترين سياست مداران در حالت فعلي از عهده حل آن عاجز اند .
در چنين شرايط دشوار شوراي عالي هرات در سال 1994 درشهر مرد خيز هرات كه متعلق به بهترين فرزندان آن سامان
از قبيل خواجه عبدالله انصاري (رح) ، مولانا عبدالرحمن جامي ، امام فخر رازي ، واعظ كاشفي و صد ها تن از عرفاي ديگر تعلق داشت ومشتمل از 1302 عضو بود شامل قوماندانان جهادي ، علما ، معززين ، واليان اكثريت ولايات وبا اشتراك 102 نفر از تعليم
يافته
گان و منوريني كه در خارج افغانستان بود و باش داشتند داير گرديد. به عبارت ديگر اعضاي جلسه را آناني تشكيل ميدادند كه نمايندگي از شمال ، جنوب ، شرق وغرب كشور مينمودند به جرأت ميتوان گفت كه اين شورا اولين شوراي بود كه در داخل خاك افغانستان
داير شد وبراي نخستين بار به سطح يك مجلس از مداخله پاكستاني ها يعني آ ، اس ، آي بصورت برهنه و بي پرده ياد كرده ملت آزاد منش افغان و جهان را ازين مداخله آگهي داد. اگر قرار باشد تا اين شوراي تاريخي را مختصراً معرفي كنيم به اين ابعاد بايد اشاره شود:
اول : برگزاري شورا در داخل كشور كه به دعوت و نداي مجاهدين اصيل عده زيادي از طبقات مختلف اجتماع افغاني پاسخ دادند كه حتي تدوير چنين مجلس هم در حال حاضر هم فوق العاد ه مشكل به نظر ميرسد .
دوم : ايجاد وحدت ملي : اقشار مختلف جامعه افغاني آنهم زير يك سقف جمع شده اند تا راجع به سرنوشت ملي وحياتي خويش مذاكره كنند .
سوم : سلب صلاحيت هاي رهبران : يكي از تصاويب آن بود كه رهبران تنظيم ها بصورت خود سرانه قادر نيستند كه تصاميم و اوامر لازمه را بشكل دلخواه خويش صادر نمايند .
چهارم : مراجعه به آراي مردم : يك كميته شصت و پنج نفري تشكيل گرديد تا در باره دائر نمودن لويه جرگه اقدام نمايد.
پنجم: تشكيل يك ارودي ملي صد هزارنفري براي دفاع از كشور و عملي نمودن تصاميم لازمه.
هم چنان اين شورا براي اولين بار موضوع پرداخت
غرامت جنگي را از اتحاد شوروي سابق مطرح ساخت اما اتخاذ تصميم را به لويه جرگه كه داراي صلاحيت هاي وسيع باشد موكول ساخت.
برعلاوه آنكه اين شورا در خور توانائيش وظايف خويش را انجام داد، مفكوره ايجاد مجالس و كنفرانس هاي ديگري را مهيا
نمود كه بيگمان ميشود شوراي هرات را مادر جلسات و كنفرانسهاي بين الافغاني ناميد. همچنان اعضاي همين شوراي هرات است كه در جلسات مختلفه بين الافغاني اشتراك فعالانه داشتند
و همين حالا در سطوح بالا قرار داشته و به آنها به ديده قدر نگريسته ميشود.
براي اينكه خواننده گرامي بصورت مختصر از عقايد برگزار كنندگان جلسه مستحضر شده باشند چند نمونه از گفتار آنان نقل وقول ميگردد . مجاهد بزرگ اسماعيل خان رئيس مجلس طي خطابه شان گفتند :
"من
در مورد تحليل مداخله خارجي ها از احساسات كار نگرفته و حقايق را به اساس اسناد از روي اخلاص به شما اظهار ميكنم كه خارجي ها مخصوصاَ پاكستان مستقيماً در امور سياسي ونظامي افغانستان در گير است وهر گاه خواسته باشيم من اسنادش را ميتوانم به شما نشان دهم ."
د رمورد سران بعضي تنظيم ها كه برفتن هرات تا دقايق اخير حاضر گرديده بودند ولي بعداً اجتناب ورزيدند امير صاحب چنين اظهار داشت :
"آن عده از رهبران كه در اين مجلس عالي افغانها در شهر هرات شركت نورزيدند دلالت به عدم اراده و وا بستگي شان به كشور هاي خارج ميكند . و الا نزد ملت خودشان آمدن چه عيبي داشت؟ واضح تر بگويم آي اس آي به ايشان اجازت ورود را نداد."
مجاهد محترم ديگر مولوي عبدالطيف منصور والي پكتيا در مورد اين كه آيا اعضاي
. "احزاب در اين جلسه اشتراك دارند يا نه ؟ چنين گفت : " اگر احزاب ديگر انكار دارند كه در شوراي هرات اشتراك كرده اند بايد اين جرأت را هم داشته باشند كه اعلان كنند كه قوماندان هاي شان كه در اين جلسه اشتراك كرده اند با آنها ويا احزاب شان تعلق ندارند
ضمنا لازم مي افتد تا به حالت زندگي داير كنندگان اين جلسه هم كمي غور شود ، بدين معني كه :
سرنوشت آنانيكه براي بار اول د رسطح كنفرانسي سياست ها وپلانهاي شوم آي اس آي را افشا نموده اند بكجا كشانيده شده است؟
آيا چند تن شان به گونه هاي مختلف جام شهادت نوشيدند؟ آيا آنانيكه در قيد حيات هستند به كدام حالت مدني قرار داشته وهم اكنون به چه نوع زندگي شخصي وخانوادگي دچار اند؟ به آنانيكه به آن صراحت از منافع كشور من
وتو دفاع نموده اند ما چه كرده ايم وچه خواهيم كرد؟
در پايان بصراحت بايد ياد آور شد كه اگر تعصبات به هرنوعي كه باشد مانع آن ميشود كه از شهامت آن قهرمانان ستايش به عمل آورده نتوانيم، اقلاً به واقعيت هاي و حقايق هم اعتراض نكرده وبه تخريب آنها نپردازيم .
به دعاي كاميابي ،صحتمندي و حوصله مندي قهرمانان اصيل ملت آزاد منش كه از شرف، آزادي، ناموس ، آبرو و هويت افغانستان همين اكنون در سنگر هاي خون و خاكستر دفاع ميدارند.
ياداشت : متن فوق در تجليلي از راديو صداي افغانستان منتشره واشنگتن دي سي ، ورجينيا ومريلند، شرق كانادا از سالگرد شوراي كبير هرات بعمل آورد قرائت گرديد .
|